دانش خاکی

فرهنگ لغت بابی لون

چند روز پیش آموزش این رو گذاشتم اینم نرم افزارش

فرهنگ لغت بابی لون

این ویرایش از بابی لون دارای سیستم مترجم کامل متن می باشد. بدین معنی که قادر است عبارات و جملات تا 50 لغت را ترجمه نماید. بعلاوه دارای مبدلی است که قادر است تفاوت مابین اعداد و واحدها را تشخیص داده و پول کشورهای مختلف را به هم تبدیل کند. بابی لون ، برای کمک به تلفظ شما ، کلمات را بصورت صوتی تلفظ نمود و آنها را با نمادهای فونونیک عرضه می نماید. همچنین قابلیت جدیدی در این ویرایش به آن اضافه شده که به شما را در نوشتن صحیح کلمات یاری می نماید.
حجم : 9.9 مگابایت

Babylon 6 includes a full text translator service that can handle sentences and passages of up to about x characters (about 50 words). Babylon 6 includes a conversion utility that recognizes different types of numbers and units and converts these values into different currencies, units of measure or time zones.
Babylon 6 also provides audio pronunciations and phonetic symbols to help users hear and pronounce terms correctly. Babylon 6 includes writing aids, such as cross-translation, conjugations and direct paste, to help users who are not fluent in English compose better texts in English.

Download 9.9 Mb
Crack
Home Page


بزرگترین فاجعه تاریخ

بیلگلد : من در زمان خودم با معدود افرادی مواجه شدم که اشتیاق شدیدی به کار سخت داشتند. خوشبختانه همه آنها همکاران من بودند.


بیگن : تن درست برای روان ، مهمانخانه ، و برای تن ناسالم بیمارستان است .


اُرد بزرگ : کین خواهی از خاندان یک بدکار ، تنها نشان ترس است ، نه توانایی انسانهای فرهمند .


سیسرون : آنچه را که با خوشی و لذت آموخته ایم ، هرگز فراموش نمی کنیم .


لایب نیتس : من احساس می کنم مختارم پس مختارم.


ارد بزرگ : کوششهای سیاسی برای جوانان ، مردابی مرگبار است .


بزرگمهر : در نظر خردمند شادیی که غم به دنبال دارد بی ارزش است .


همر : آغاز و پایان جنگ توسط خون صورت می گیرد .


لوتر : دروغ مثل برف است که هر چه آنرا بغلتانند بزرگتر می شود .


فردریش نیچه :پاکی نفس جدایی می آورد.


هربرت اسپنسر : انسان قبل از هر چیز باید حیوان خوبی باشد .


شیعه کیست؟ سنی کیست؟


جمله های کوتاه که مسیر زندگی تان را عوض می کند

 

آدم ها همه در یک سطح نیستند و از هم فاصله دارند اما همه از یک جنس اند ؛ هر که در این حیات ، در زیر این آسمان از چیزی به شعف آید از بلاهت جانوری و گیاهی برخوردار است ؛ نمی دانم چرا در هر شعفی ، هر خنده قاه قاهی ، هر بشکنی ، هر احساس خوشی ای موجی از حماقت غلیظ منفور و زشت پدیدار است ، نمی دانم قیافه های خوش و فربه چرا در چشم من ، تا حد استفراق وقیح و قبیح و چندش آورند ؟

... واقعا هم خدا یک جو شانس بدهد ، چه شانسی ؟ خریت ! اوه که چه نعمتی است ، چه سرمایه ای است خوشبختی هر کس به میزان برخورداری او از این نعمت عظمی است و بس . این است تنها راز سعادت آدمی در حیات و بقیه اش همه حرف است و فلسفه بافی .

... چه سخت و غم انگیز است سرنوشت کسی که طبیعت نمی تواند سرش را کلاه بگذارد . چه تلخ است میوه درخت بینایی !!

... خودخواهی های بزرگ با «آوازه» و«عشق» سیراب می شوند اما دردمندی ها و اضطراب های بزرگ در انبوه نام و ننگ در گرمای مهر و عشق همچنان بی نصیب می مانند .

از کتاب کویر دکتر شریعتی


ارغوان

ارغوان ــ ه . ا . سایه ( هوشنگ ابتهاج )   

 ابتهاج

ارغوان

     شاخه ی هم خون جدا افتاده ی من

          آسمان تو چه رنگ ست امروز ؟

               آفتابی ست هوا ?

                  یا گرفته ست هنوز ؟

            من درین گوشه

      که از دنیا بیرون ست ?

 آسمانی به سرم نیست

  از بهاران خبرم نیست

     آنچه میبینم

        دیوار است

             آه

                این سخت سیاه

                     آنچنان نزدیک ست

                          که چو بر می کشم از سینه نفس

                             نفسم را بر می گرداند

                         ره چنان بسته

                      که پرواز نگه

                  در همین یک قدمی می ماند

               کور سویی ز چراغی رنجور

           قصه پرداز شب ظلمانی ست

        نفسم میگیرد

      که هوا هم اینجا زندانی ست

  هر چه با من اینجا ست

     رنگ رخ باخته است

        آفتابی هرگز

           گوشه ی چشمی هم

              بر فراموشی این دخمه نیانداخته است

                 اندرین گوشه ی خاموش فراموش شده

                    کز دم سردش هر شمعی خاموش شده

                       یاد رنگینی در خاطر من

                          گریه می انگیزد

                             ارغوانم آنجاست

                                ارغوانم تنهاست

                                  ارغوانم دارد می گرید

                                     چون دل من که چنین خون آلود

                                 هر دم از دیده فرو میریزد

 ارغوان

     این چه رازیست که هر بار بهار ?

           با عزای دل ما می آید ؟

              که زمین هر سال از خون پرستوها رنگین است ؟

                 اینچنین بر جگر سوختگان

                     داغ بر داغ می افزاید

                ارغوان پنجه ی خونین زمین

           دامن صبح بگیر

                وز سواران خرامنده ی خورشید بپرس

                       کی برین دره غم می گذرند ؟

ارغوان

  خوشه ی خون

      بامدادان که کبوترها

          بر لب پنجره ی باز سحر

            غلغله می آغازند

      جان گلرنگ مرا

 بر سر دست بگیر

   به تماشا گه پرواز ببر

         آه بشتاب

              که هم پروازان

                     نگران غم هم پروازند

ارغوان

   بیرق گلگون بهار

      تو بر افراشته باش

          شعر خون بار منی

              یاد رنگین رفیقانم را

                  بر زبان داشته باش

                     تو بخوان نغمه نا خوانده ی من

ارغوان

شاخه ی هم خون جدا افتاده ی من ......